یک دغدغه

اعتکاف بد نبود هرچند باید بهتر می شد.به دوستان گفتم که اگر بخواهیم به دیگران برسیم به خود نمی رسیم.

آنها هم که فکر می کردند که توانایی بنده این چنین است.درصدد بودند نگرانی ها را دور کنند.

اما چه سود که دقیقا همان شد که می گفتم.اصلا به خود نرسیدم.اصلا نتوانستم فکر کنم.نتوانستم گذشته را به یاد بیاورم و برای آینده برنامه بریزم.

هرچقدر هم که به ما می گفتند اما زمانی که خود ، وقت تصمیم گیری ندارد چه سود.

اما هنوز امید بسته ام به آینده.به امید دیدار یار در آن دیار پایدار.

آره قراره هفته دیگه بریم قم، بریم جمکران ، بریم به شهر دلها ،شهر هدف و آرزوها

باید به فکر هدف بود که رسیدنش گام بزرگی است.

البت درست است کار سختی است اما می شود رفت.

التماس دعا