سخنی خودمانی
حضرت علي عليه السلام
اين پست نه دغدغه اي دارد نه بحثي ، نه دعوايي و نه هشداري و نه بشارتي و نه و نه و نه و نه.
چندي است که زندگي مي کرديم و در حال و هواي خود بوديم.لذت مي برديم.از لذت بردن ديگران هم لذت مي برديم.
مثل اينکه باز داره محتوايي بشه.
خب،امتحانات به سلامتي و به شکرانه خدا تمام شد.هرچند نتيجش آنچنان توفيري با ترم هاي قبل نداره.اما به شخصه بنده خيلي بيشتر از ترم هاي قبل زحمت کشيدم.
البته اين نشون ميده که زحمت کشيدن هم بازه صفر تا صده.
اگر ترم هاي قبل ۱۰ درصد زحمت مي کشيدم و ترم سپري شده ۳۰يا ۴۰درصد ، هيچ دردي رو دوا نمي کنه.براي نشان دادن زحمت بايد بري حدود ۷۰درصد به بالا تا شايد خودشو نشون بده.
حالا ما به اين درصد مي رسيم،خدا عالمه.
زياد وقت گرانبها و ارزشمند دوستان رو نگيريم.بهرحال مطالب مهم تر و بهتري هم هست که اطلاعات بزرگان رو مملوء کنه.
التماس دعا
--------------------------------------------------------------------------------
پ.ن:قسمت محتوايي حديث از حضرت علي عليه السلام هست که بسيار زيبا و دلنشينه.
بقيش يک گپي بود با بازديدکننده هاي نداشته اين اتاق آبي
و در آخر هم انشاالله پست های بعدی هم خواهیم داشت.
وظیفه ام چیست؟